រំលងទៅមាតិកា រំលងទៅមាតិកា
អត្ថបទ

នៅក្នុងហ្វ្រីឃីក៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ ៧ ជំហាន

របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកចាប់ផ្តើមពីការអានចម្ងាយ និងទីតាំងរបាំង មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងបំផុតទេ។ កីឡាករត្រូវជ្រើសរើសរវាងបាល់កោង បាល់រាប និងការទាត់លើរបាំង ដោយពិនិត្យជើងទាត់ ជើងទ្រនិងចំណុចប៉ះបាល់។ សម្រាប់ការហ្...

November 7, 2026 5 min read លេខ 04 // 2024
នៅក្នុងហ្វ្រីឃីក៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ ៧ ជំហាន

នៅក្នុងហ្វ្រីឃីក៖ មគ្គុទ្ទេសក៍ ៧ ជំហាន

របៀបទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកចាប់ផ្តើមពីការអានចម្ងាយ និងទីតាំងរបាំង មិនមែនពីការទាត់ខ្លាំងបំផុតទេ។ កីឡាករត្រូវជ្រើសរើសរវាងបាល់កោង បាល់រាប និងការទាត់លើរបាំង ដោយពិនិត្យជើងទាត់ ជើងទ្រនិងចំណុចប៉ះបាល់។ សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់ក្នុងឆ្នាំ ២០២៦ វិធីមានប្រសិទ្ធភាពគឺកំណត់ចម្ងាយ ១៨–២៥ម៉ែត្រ ប្រើគោលដៅបីតំបន់ និងថតវីដេអូដើម្បីពិនិត្យមុំរាងកាយ។ ការបង្វិលបាល់ខ្លាំងពេកធ្វើឱ្យបាល់បាត់ល្បឿន ខណៈការទាត់ត្រង់ដោយគ្មានការបន្ទាបខ្លួនអាចធ្វើឱ្យបាល់ហោះខ្ពស់។ សូមចាប់ផ្តើមពីភាពត្រឹមត្រូវ មុនបន្ថែមកម្លាំង ហើយកុំបំភ្លេចកំដៅសាច់ដុំ និងហ្វឹកហាត់ដោយមានគ្រូ ឬដៃគូដែលអាចជួយពិនិត្យសុវត្ថិភាព។

Pyramid Bonanza · Free demo

ក្នុងស្ថានភាពហ្វ្រីឃីក អ្នកទាត់អាចឈរមុខបាល់នៅចម្ងាយប្រហែល២០ម៉ែត្រ ខណៈរបាំងការពារកំពុងរៀបចំខ្លួន។ គោលដៅអាចជាការបញ្ជូនបាល់កោងចូលជ្រុងខាងលើ ប៉ុន្តែជើងទ្ររអិល ក្បាលងើបខ្ពស់ និងការទាត់ខ្លាំងពេកអាចធ្វើឱ្យបាល់ហោះឆ្លងទីលាន។ ស្ថានភាពបែបនេះអាចកើតឡើងនៅពេលការផ្តោតលើកម្លាំងមានច្រើនជាងការគ្រប់គ្រងទិសដៅ ចំណុចប៉ះ និងការបញ្ចប់ចលនា។ សូមគិតជាបីដំណាក់កាល៖ អានស្ថានភាព ជ្រើសរើសបច្ចេកទេស ហើយទាត់ដោយការគ្រប់គ្រង។ ចងចាំថា ហ្វ្រីឃីកល្អមួយត្រូវការភាពជាក់លាក់ មិនមែនសំណាងទេ។

កីឡាករបាល់ទាត់ឈររៀបចំបាល់ហ្វ្រីឃីកនៅទីលានពេលល្ងាច ជាមួយរបាំងការពារនិងអ្នកចាំទី

ចង់ស្វែងយល់ពីការវិភាគប្រកួត និងបច្ចេកទេសកីឡាឱ្យទូលំទូលាយ សូមចាប់ផ្តើមពីប្រភពខាងក្រោម។

ស្វែងយល់បន្ថែម

តើអ្វីខ្លះត្រូវបានប្រៀបធៀបមុនទាត់ហ្វ្រីឃីក?

ការប្រៀបធៀបសំខាន់មានបីចំណុច៖ ប្រភេទការទាត់ ទីតាំងបាល់ និងកម្រិតហានិភ័យ។ នៅចម្ងាយ ១៨–២២ម៉ែត្រ បាល់កោងអាចសមស្របសម្រាប់គោលដៅជ្រុង ខណៈចម្ងាយ ២៣–៣០ម៉ែត្រត្រូវការកម្លាំង និងការប៉ះបាល់ខុសគ្នា។ អ្នកក៏ត្រូវពិនិត្យកម្ពស់របាំង ទីតាំងអ្នកចាំទី និងជើងដែលមានភាពរឹងមាំជាងគេ។

មុនហ្វឹកហាត់ សូមយល់ថា ហ្វ្រីឃីកគឺជាការទាត់បាល់ក្រោយការបំពានច្បាប់ ហើយច្បាប់អន្តរជាតិគ្រប់គ្រងដោយ ក្រុមប្រឹក្សាសមាគមបាល់ទាត់អន្តរជាតិ។ ច្បាប់ទី១៣ របស់អង្គការនេះបែងចែកការទាត់ជាផ្ទាល់ និងប្រយោល ដូច្នេះការទាត់ចូលទីដោយផ្ទាល់មិនអាចអនុវត្តបានគ្រប់ករណីទេ។ យោងតាម សហព័ន្ធបាល់ទាត់អន្តរជាតិ ការវិភាគស្ថានភាព និងការរៀបចំកីឡាករជុំវិញបាល់មានតួនាទីសំខាន់ក្នុងការបង្កើតឱកាស។ កុំមើលរំលងចំណុចនេះ អ្នកអាចទាត់បានស្អាត ប៉ុន្តែបើជាបាល់ប្រយោល ហើយគ្មានអ្នកប៉ះបន្ថែម នោះការស៊ុតមិនរាប់ជាគ្រាប់ឡើយ។

បាល់កោង បាល់រាប និងបាល់លើរបាំង

  • បាល់កោង៖ ប៉ះផ្នែកចំហៀងនៃបាល់ ដើម្បីបង្កើតការបង្វិល និងបញ្ជូនវាឆ្លងរបាំង។
  • បាល់រាប៖ ប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុង ឬខ្សែស្បែកជើង ដើម្បីរក្សាទិសដៅត្រង់។
  • បាល់លើរបាំង៖ លើកចុងជើងបន្តិច និងបន្ថយកម្លាំង ដើម្បីឱ្យបាល់ធ្លាក់ក្រោយរបាំង។
  • បញ្ជូនឱ្យមិត្តរួមក្រុម៖ ប្រើនៅពេលអ្នកចាំទីឈររង់ចាំការស៊ុត ឬមុំស៊ុតមានភាពចង្អៀត។

ចំណុចដែលគួរចងចាំគឺ “ប្រភេទបាល់” ត្រូវសម្រេចមុនជំហានរត់ចូល។ ប្រសិនបើអ្នកប្តូរគំនិតនៅពេលជិតបាល់ ជើងទ្រមានឱកាសខុសទីតាំងខ្ពស់ ហើយលទ្ធផលធ្លាក់ចុះយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ សម្រាប់ការសម្រេចចិត្តដែលមានតម្លៃរំពឹងទុកខ្ពស់ សូមជ្រើសរើសគោលដៅដែលអាចអនុវត្តបានជាប់លាប់ មុននឹងសាកល្បងជ្រុងពិបាក។ វិធីគិតបែបនេះផ្អែកលើការវាយតម្លៃ និងការគ្រប់គ្រងហានិភ័យ មិនមែនការប្រថុយដោយអារម្មណ៍ទេ។

ដើម្បីយល់ពីច្បាប់ និងពាក្យបច្ចេកទេសបន្ថែម សូមមើល មគ្គុទ្ទេសក៍ច្បាប់បាល់ទាត់សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម។

តើត្រូវរៀបចំខ្លួន និងបាល់ដំបូងយ៉ាងដូចម្តេច?

ការរៀបចំល្អមានន័យថា អ្នកកំណត់ចម្ងាយរត់ចូល ៣–៥ជំហាន ដាក់ជើងទ្រចម្ងាយប្រហែល ១៥–២០សង់ទីម៉ែត្រពីបាល់ ហើយបង្វិលម្រាមជើងទៅទិសគោលដៅ។ ជំហានចុងក្រោយត្រូវខ្លី និងមានតុល្យភាព ដោយជង្គង់បត់បន្តិច និងស្មាផ្តោតទៅមុខ។ ការរៀបចំនេះជួយឱ្យជើងទាត់ប៉ះបាល់នៅចំណុចដដែលជាងមុន។

សូមចាប់ផ្តើមពីសម្ភារៈដែលមិនធ្វើឱ្យបច្ចេកទេសរបស់អ្នកច្របូកច្របល់។ បាល់ទំហំ៥ដែលមានសម្ពាធត្រឹមត្រូវ គោលដៅកម្ពស់ផ្សេងៗ ស្បែកជើងមានការក្តាប់ល្អ និងទូរស័ព្ទសម្រាប់ថតពីចំហៀង គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់មូលដ្ឋាន។ ប្រសិនបើទីលានសើម តម្លៃនៃការរអិលកើនឡើង ដូច្នេះកាត់បន្ថយជំហានរត់ចូល និងកុំបង្កើនកម្លាំងភ្លាមៗ។ សម្រាប់អ្នកដែលហ្វឹកហាត់នៅកម្ពុជា កំដៅថ្ងៃ និងសំណើមអាចប៉ះពាល់ដល់ការកាន់ជើង ដូច្នេះការហ្វឹកហាត់ពេលព្រឹក ឬក្រោយម៉ោង ៤ល្ងាចមានសុវត្ថិភាពជាង។

ស្តង់ដាររបស់ សហព័ន្ធកីឡាបាល់ទាត់អាស៊ី ក៏គាំទ្រឱ្យអ្នកយល់អំពីទីតាំង និងដំណើរការលេង មុនផ្តោតលើល្បិចបច្ចេកទេស។ “សុវត្ថិភាព និងការគោរពច្បាប់ គឺជាមូលដ្ឋាននៃការប្រកួត” គឺជាគោលការណ៍ដែលគួរយកមកអនុវត្តក្នុងការហ្វឹកហាត់ផងដែរ។ កុំធ្វើដូចជាអ្នកដឹងគ្រប់យ៉ាង ហើយបោះជើងទាត់ពេញកម្លាំងដោយគ្មានការកំដៅសាច់ដុំ ព្រោះរបួសកជើង សរសៃពួរ និងសាច់ដុំភ្លៅមានថ្លៃដើមខ្ពស់ជាងគ្រាប់បាល់មួយគ្រាប់ឆ្ងាយណាស់។

លំដាប់ហ្វឹកហាត់ ៧ជំហាន

  1. សម្គាល់គោលដៅមួយនៅខាងក្រោយរបាំង ឬលើជញ្ជាំងហ្វឹកហាត់។
  2. ដាក់បាល់ឱ្យស្ថិតស្ថេរ ហើយកំណត់ទិសដៅសន្ទះខ្យល់ជាចំណុចយោង។
  3. ដកថយ ៣–៥ជំហាន និងឈរទៅមុំប្រហែល ៣០–៤៥ដឺក្រេ។
  4. រត់ចូលដោយជំហានចុងក្រោយខ្លី ដើម្បីរក្សាតុល្យភាព។
  5. ដាក់ជើងទ្រនៅក្បែរបាល់ ហើយបង្វិលម្រាមជើងទៅគោលដៅ។
  6. ប៉ះបាល់តាមគោលបំណង៖ ចំហៀងសម្រាប់កោង កណ្តាលសម្រាប់រាប និងផ្នែកក្រោមសម្រាប់លើក។
  7. បន្តចលនាជើងទៅទិសគោលដៅ ហើយកត់ត្រាលទ្ធផល ១០ដងជាប់គ្នា។

នេះជាចំណុចដែលសំខាន់៖ កុំវាស់តែចំនួនគ្រាប់ចូលទី។ កត់ត្រាផងដែរថា បាល់ឆ្លងរបាំងបានប៉ុន្មានដង បាល់ចូលតំបន់គោលដៅប៉ុន្មានដង និងការទាត់ណាដែលធ្វើឱ្យជើងឈឺ។ ការវាស់វែងភាពជាប់លាប់ និងការចូលតំបន់គោលដៅ ផ្តល់ព័ត៌មានមានប្រយោជន៍ជាងការពឹងផ្អែកលើការចងចាំថា “មានមួយគ្រាប់ស្អាតណាស់”។ សន្លឹកកត់ត្រាបែបនេះជួយកាត់បន្ថយការវាយតម្លៃខុស និងអាចបង្ហាញថា កម្លាំងមធ្យមមានប្រសិទ្ធភាពជាងកម្លាំងពេញសម្រាប់ចម្ងាយជាក់លាក់មួយ។

ចង់រៀបចំកម្មវិធីហ្វឹកហាត់ឱ្យមានរបៀប សូមចូលមើលព័ត៌មានវិភាគរបស់ កីឡដ្ឋាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

គ្រូបង្វឹកកំពុងកែតម្រូវទីតាំងជើងទ្ររបស់កីឡាករនៅលើទីលានហ្វឹកហាត់ពេលព្រឹក

តើបច្ចេកទេសហ្វ្រីឃីកអាចរក្សាប្រសិទ្ធភាពនៅពេលណា?

បច្ចេកទេសហ្វ្រីឃីករក្សាប្រសិទ្ធភាពបាន នៅពេលអ្នកគ្រប់គ្រងបីអថេរ៖ ចំណុចប៉ះបាល់ មុំខ្លួន និងល្បឿនជើង។ បាល់កោងត្រូវការការបង្វិល បាល់រាបត្រូវការការប៉ះកណ្តាល និងបាល់លើរបាំងត្រូវការការបញ្ជូនកម្ពស់ត្រឹមត្រូវ។ ប្រសិនបើអថេរមួយខុសតែបន្តិច ទិសដៅ និងល្បឿនអាចផ្លាស់ប្តូរខ្លាំង។

របៀបបង្កើតបាល់កោង

សម្រាប់បាល់កោងដោយជើងស្តាំ សូមប៉ះផ្នែកខាងស្តាំនៃបាល់ដោយផ្នែកខាងក្នុង ឬតំបន់ខាងមុខនៃស្បែកជើង ហើយបន្តចលនាជើងឆ្លងកាត់រាងកាយ។ រាងកាយត្រូវបត់ទៅមុខបន្តិច ដើម្បីកុំឱ្យបាល់ហោះខ្ពស់ពេក។ ការបង្វិលច្រើនមិនតែងតែល្អទេ ព្រោះវាបាត់ល្បឿន និងអាចធ្វើឱ្យបាល់កោងចេញពីស៊ុត។ ក្នុងការអនុវត្ត សូមកំណត់គោលដៅពីរប្រភេទ៖ តំបន់ដែលមានហានិភ័យទាប និងតំបន់ជ្រុងដែលមានរង្វាន់ខ្ពស់ បន្ទាប់មកប្រៀបធៀបភាពជាប់លាប់តាមចំនួន ២០ដង។

របៀបទាត់បាល់រាប ឬបាល់ធ្លាក់លឿន

ការទាត់បាល់រាបត្រូវការជើងទ្រដាក់ជិតបាល់ និងក្បាលនៅលើបាល់។ ប៉ះកណ្តាលបាល់ដោយផ្នែករឹងនៃជើង ហើយបញ្ចប់ចលនាទៅមុខ ដោយមិនបោះខ្លួនទៅក្រោយ។ ប្រសិនបើចង់ឱ្យបាល់ធ្លាក់លឿន អ្នកអាចប៉ះផ្នែកក្រោមកណ្តាលបាល់បន្តិច ប៉ុន្តែត្រូវប្រយ័ត្នការលើកខ្ពស់ពេក។ កំហុសដែលគេជួបញឹកញាប់គឺផ្តោតលើការធ្វើឱ្យបាល់ “ស្អាត” ជំនួសឱ្យការធ្វើឱ្យអ្នកចាំទីពិបាកសម្រេចចិត្ត។ ជ្រុងទាបជិតបង្គោល និងការបិទទិសដៅរបស់អ្នកចាំទីអាចមានតម្លៃរំពឹងទុកល្អជាងការបាញ់ទៅជ្រុងខាងលើជានិច្ច។

ការវិភាគការប្រកួត ពានរង្វាន់បាល់ទាត់ពិភពលោក អាចបង្ហាញថា ស្ថានភាពក្រុមជុំវិញបាល់មានឥទ្ធិពលលើជម្រើសទាត់។ នៅពេលអ្នកចាំទីរៀបចំរបាំងដើម្បីបិទជ្រុងមួយ ការបញ្ជូនបាល់ទៅតំបន់ទំនេរ ឬការលេងបាល់ខ្លីអាចជាជម្រើសសមហេតុផលជាងការបង្ខំស៊ុត។ នេះជាព័ត៌មានដែលអត្ថបទបច្ចេកទេសជាច្រើនរំលង៖ អ្នកទាត់ល្អមិនត្រឹមតែចេះបាល់កោងទេ គេដឹងថាពេលណាមិនគួរទាត់។ ក្នុងកីឡាដែលមានពេលសម្រេចចិត្តតិច វិន័យអាចឈ្នះល្បិចបាន។

តើកំហុសណាធ្វើឱ្យហ្វ្រីឃីកបាត់ប្រសិទ្ធភាព?

កំហុសធំបំផុតគឺរត់ចូលលឿនពេក ទាត់ដោយកម្លាំងលើសតម្រូវការ និងមិនកំណត់គោលដៅជាក់លាក់។ កំហុសបន្ទាប់គឺដាក់ជើងទ្រឆ្ងាយពីបាល់ ក្បាលងើបឡើង និងបញ្ឈប់ចលនាជើងភ្លាមៗក្រោយប៉ះបាល់។ ការកែតម្រូវគួរធ្វើម្តងមួយអថេរ ដើម្បីដឹងថាអ្វីជាមូលហេតុពិត។

អ្នកអាចប្រើវិធីវិនិច្ឆ័យដូចខាងក្រោម៖

  • បាល់ហោះខ្ពស់ជាប្រចាំ៖ ពិនិត្យថាខ្លួនបត់ទៅក្រោយ ឬប៉ះក្រោមបាល់ខ្លាំងពេកឬអត់។
  • បាល់កោងចេញពីគោលដៅ៖ កាត់បន្ថយការបង្វិល និងបន្តជើងទៅទិសដៅចង់បាន។
  • បាល់គ្មានល្បឿន៖ បង្កើនល្បឿនជើងបន្តិច មិនមែនបង្កើនចម្ងាយរត់ចូលទេ។
  • ជើងរអិល៖ ពិនិត្យស្បែកជើង ផ្ទៃទីលាន និងការដាក់ជើងទ្រមុនទាត់។
  • ឈឺកជើង ឬភ្លៅ៖ បញ្ឈប់ការហ្វឹកហាត់ និងស្វែងរកការវាយតម្លៃពីអ្នកជំនាញសុខភាព។

ចំណុចបច្ចេកទេសមួយដែលគួរយកចិត្តទុកដាក់គឺសម្ពាធបាល់។ បាល់ដែលរឹងពេកអាចធ្វើឱ្យការប៉ះមិនទន់ និងបង្កើនការឈឺជើង ខណៈបាល់ទន់ពេកបាត់ល្បឿន។ ត្រូវពិនិត្យសម្ពាធតាមសេចក្តីណែនាំរបស់ក្រុមហ៊ុនផលិត និងច្បាប់ការប្រកួត មិនត្រូវប៉ាន់ស្មានដោយការចុចដៃតែប៉ុណ្ណោះ។ លើសពីនេះ ការថតវីដេអូពីខាងមុខ និងចំហៀងអាចបង្ហាញចំណុចដែលភ្នែកមិនអាចចាប់បាន ដូចជាទិសដៅជើងទ្រមិនស្រប ឬស្មាបើកមុនពេលប៉ះបាល់។

បាល់ហ្វ្រីឃីកហោះកោងឆ្លងរបាំងកីឡាករទៅជ្រុងសំណាញ់ក្រោមពន្លឺភ្លើងទីលាន

សម្រាប់ការកែលម្អកម្រិតខ្ពស់ សូមអាន បច្ចេកទេសទាត់បាល់កោងកម្រិតខ្ពស់ និងប្រៀបធៀបវីដេអូរបស់អ្នកជាមួយការវិភាគរបស់ កីឡដ្ឋាន។

តើការហ្វឹកហាត់ហ្វ្រីឃីកមានតម្លៃប្រើប្រាស់ដែរឬទេ?

ការហ្វឹកហាត់ហ្វ្រីឃីកមានតម្លៃខ្ពស់ ប្រសិនបើគោលដៅគឺភាពជាប់លាប់ សុវត្ថិភាព និងការសម្រេចចិត្តត្រឹមត្រូវ មិនមែនការប្រមូលវីដេអូស៊ុតស្អាតតែប៉ុណ្ណោះ។ សម្រាប់អ្នកចាប់ផ្តើម គួរប្រើចម្ងាយ ១៨–២០ម៉ែត្រ និងគោលដៅទូលាយជាមុន; សម្រាប់អ្នកមានបទពិសោធន៍ អាចបន្ថែមរបាំង អ្នកចាំទី និងពេលវេលាសម្រេចចិត្ត។ លទ្ធផលគួរវាស់តាមអត្រាចូលតំបន់គោលដៅ និងកំហុសក្នុង ២០ការប៉ុនប៉ង។

ផែនការមួយសប្តាហ៍អាចរៀបចំដូចនេះ៖

  1. ថ្ងៃទី១៖ កំដៅសាច់ដុំ និងហ្វឹកហាត់ជើងទ្រចំនួន ២០ដង។
  2. ថ្ងៃទី២៖ បាល់រាបទៅគោលដៅទាប ចំនួន ៣សំណុំ សំណុំละ១០ដង។
  3. ថ្ងៃទី៣៖ សម្រាក ឬធ្វើចលនាបត់បែនស្រាល។
  4. ថ្ងៃទី៤៖ បាល់កោងទៅជ្រុងពីរខាង ដោយកម្លាំង ៦០–៨០ភាគរយ។
  5. ថ្ងៃទី៥៖ ហ្វឹកហាត់បាល់លើរបាំង និងការបញ្ជូនបាល់ខ្លី។
  6. ថ្ងៃទី៦៖ សាកល្បងស្ថានភាពប្រកួត ដោយកំណត់ពេលសម្រេចចិត្ត ១០វិនាទី។
  7. ថ្ងៃទី៧៖ ពិនិត្យវីដេអូ និងកត់ត្រាចំណុចកែលម្អមួយសម្រាប់សប្តាហ៍បន្ទាប់។

តម្លៃរំពឹងទុកនៃការហ្វ្រីឃីកមិនអាចវាស់តាមការស៊ុតចូលទីតែមួយបានទេ។ បាល់ដែលបង្ខំឱ្យអ្នកចាំទីបញ្ចេញទៅជ្រុង អាចបង្កើតការស៊ុតបន្ថែម ឬបាល់ជ្រុង; បាល់ដែលបញ្ជូនចូលតំបន់គ្រោះថ្នាក់ អាចមានប្រយោជន៍សម្រាប់កីឡាករកម្ពស់ខ្ពស់។ ទោះយ៉ាងណា កុំយកស្ថិតិពីការប្រកួត FIFA World Cup 2026 មកអនុវត្តដោយគ្មានបរិបទ ព្រោះកម្រិតអ្នកទាត់ របាំង និងអ្នកចាំទីខុសពីការហ្វឹកហាត់ក្នុងសហគមន៍។ កីឡដ្ឋានអាចជួយអ្នកអានការវិភាគ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្រុម ប៉ុន្តែការអនុវត្តត្រូវការវិន័យរបស់អ្នកផ្ទាល់។

ចង់ពិនិត្យស្ថិតិ ការព្យាករណ៍ និងយុទ្ធសាស្ត្រប្រកួតដោយមានទំនួលខុសត្រូវ សូមស្វែងរកព័ត៌មានដែលអាចផ្ទៀងផ្ទាត់បានជាមុន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

ការសន្និដ្ឋានគឺសាមញ្ញ ប៉ុន្តែអ្នកតែងតែចង់រំលងវា៖ ចាប់ផ្តើមពីជើងទ្រ និងចំណុចប៉ះ បន្ទាប់មកគ្រប់គ្រងការបង្វិល ហើយចុងក្រោយទើបបន្ថែមកម្លាំង។ កំណត់ត្រា ២០ការប៉ុនប៉ង ថតវីដេអូ និងកែតម្រូវអថេរតែមួយក្នុងមួយលើក នឹងផ្តល់ព័ត៌មានច្បាស់ជាងការទាត់រាប់រយដងដោយគ្មានផែនការ។ ប្រសិនបើមានការឈឺចាប់ សូមឈប់ភ្លាម ហើយកុំប្រើការភ្នាល់ ឬការព្យាករណ៍ជំនួសការហ្វឹកហាត់ពិតប្រាកដ; សកម្មភាពកម្សាន្តគួរមានដែនកំណត់ និងទំនួលខុសត្រូវ។

សម្រាប់មេរៀនបន្ថែមអំពីការអានស្ថានភាពប្រកួត សូមចូលទៅកាន់ធនធានរបស់ កីឡដ្ឋាន។

ស្វែងយល់បន្ថែម

មគ្គុទ្ទេសក៍វិភាគការប្រកួតបាល់ទាត់

សំណួរដែលសួរញឹកញាប់

សំណួរ៖ តើការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកមានន័យដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ការទាត់បាល់ហ្វ្រីឃីកគឺជាការចាប់ផ្តើមលេងឡើងវិញក្រោយក្រុមម្ខាងបំពានច្បាប់។ វាអាចជាការទាត់ផ្ទាល់ ដែលអាចស៊ុតចូលទីដោយផ្ទាល់ ឬការទាត់ប្រយោល ដែលត្រូវឱ្យបាល់ប៉ះកីឡាករម្នាក់ទៀតជាមុន។ ក្រុមប្រឹក្សា IFAB កំណត់លក្ខខណ្ឌនេះក្នុងច្បាប់ទី១៣ ដូច្នេះត្រូវស្តាប់សញ្ញាអាជ្ញាកណ្តាល និងពិនិត្យប្រភេទការទាត់មុនស៊ុត។

សំណួរ៖ តើត្រូវចាប់ផ្តើមហ្វឹកហាត់ហ្វ្រីឃីកយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ ចាប់ផ្តើមពីចម្ងាយ ១៨–២០ម៉ែត្រ គោលដៅទូលាយ និងកម្លាំងប្រហែល ៦០ភាគរយ។ កំដៅសាច់ដុំ ១០–១៥នាទី បន្ទាប់មកហ្វឹកហាត់ជើងទ្រ និងចំណុចប៉ះចំនួន ២០ដង មុនបន្ថែមរបាំង ឬអ្នកចាំទី។ កត់ត្រាចំនួនបាល់ចូលតំបន់គោលដៅ និងថតពីចំហៀង ដើម្បីកែទម្រង់រាងកាយដោយច្បាស់។

សំណួរ៖ តើបាល់កោងខុសពីបាល់រាបយ៉ាងដូចម្តេច?

ចម្លើយ៖ បាល់កោងប្រើការបង្វិលពីការប៉ះផ្នែកចំហៀង ដើម្បីប្តូរទិសដៅនៅលើអាកាស ខណៈបាល់រាបផ្តោតលើការប៉ះកណ្តាល និងល្បឿនត្រង់។ បាល់កោងសមស្របសម្រាប់ឆ្លងរបាំងទៅជ្រុង ប៉ុន្តែអាចបាត់ល្បឿន ប្រសិនបើបង្វិលខ្លាំងពេក។ បាល់រាបមានពេលហោះខ្លីជាង ប៉ុន្តែត្រូវការភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់នៅជើងទ្រ និងក្បាលរាងកាយ។

សំណួរ៖ ហេតុអ្វីបាល់ហ្វ្រីឃីករបស់ខ្ញុំហោះខ្ពស់ជានិច្ច?

ចម្លើយ៖ មូលហេតុទូទៅគឺរាងកាយបត់ទៅក្រោយ ជើងទ្រដាក់ឆ្ងាយពេក ឬចំណុចប៉ះស្ថិតនៅក្រោមបាល់ខ្លាំងពេក។ ដាក់ជើងទ្រជិតបាល់ បន្ទាបស្មាបន្តិច និងព្យាយាមឱ្យក្បាលស្ថិតនៅលើបាល់ពេលប៉ះ។ កុំកែគ្រប់ចំណុចក្នុងពេលតែមួយ; សាកល្បងមួយអថេរ ១០ដង ហើយប្រើវីដេអូដើម្បីប្រៀបធៀបលទ្ធផល។

សំណួរ៖ តើត្រូវការឧបករណ៍ថ្លៃសម្រាប់ហ្វឹកហាត់ហ្វ្រីឃីកទេ?

ចម្លើយ៖ មិនចាំបាច់ទេ ព្រោះបាល់ទំហំ៥ គោលដៅសាមញ្ញ ទីលានមានសុវត្ថិភាព និងទូរស័ព្ទសម្រាប់ថត គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់មូលដ្ឋាន។ ស្បែកជើងដែលមានការក្តាប់សមស្របនឹងផ្ទៃទីលានមានសារៈសំខាន់ជាងឧបករណ៍ថ្លៃៗ។ ប្រសិនបើប្រើរបាំង ឬជញ្ជាំង សូមរក្សាចម្ងាយសុវត្ថិភាព និងហ្វឹកហាត់ជាមួយដៃគូដែលអាចគ្រប់គ្រងស្ថានភាពបាន។

សំណួរ៖ តើធ្វើដូចម្តេចបើជើងឈឺក្រោយទាត់ហ្វ្រីឃីក?

ចម្លើយ៖ បញ្ឈប់ការទាត់ភ្លាមៗ ប្រើការសម្រាក និងសង្កេតការហើម ឬការឈឺដែលបន្តលើស ២៤–៤៨ម៉ោង។ កុំបន្តហ្វឹកហាត់ដោយសង្ឃឹមថាការឈឺនឹងបាត់ ព្រោះវាអាចធ្វើឱ្យរបួសធ្ងន់ឡើង។ ប្រសិនបើឈឺខ្លាំង ដើរលំបាក ឬមានហើមច្បាស់ សូមពិគ្រោះជាមួយអ្នកជំនាញវេជ្ជសាស្ត្រ និងពិនិត្យស្បែកជើង ព្រមទាំងផ្ទៃទីលានមុនត្រឡប់មកហ្វឹកហាត់។

សំណួរ៖ តើគួរទាត់ហ្វ្រីឃីកខ្លាំងបំផុតជានិច្ចឬទេ?

ចម្លើយ៖ មិនគួរទេ ព្រោះកម្លាំងខ្ពស់អាចបន្ថយភាពត្រឹមត្រូវ និងធ្វើឱ្យបាល់ហោះខ្ពស់។ សម្រាប់ចម្ងាយ ១៨–២២ម៉ែត្រ កម្លាំងប្រហែល ៦០–៨០ភាគរយអាចផ្តល់ការគ្រប់គ្រងល្អជាងការទាត់ពេញកម្លាំង អាស្រ័យលើបាល់ ផ្ទៃទីលាន និងបច្ចេកទេស។ ជ្រើសរើសកម្លាំងដែលធ្វើឱ្យបាល់ចូលតំបន់គោលដៅជាប់លាប់ មុនពេលព្យាយាមបង្កើនល្បឿន។

§

អរគុណ​ ចំពោះ​ ការ​ អាន​ អត្ថ​ បទ​ នេះ​ ពី​ កីឡដ្ឋាន ។

កីឡដ្ឋាន · Editorial Platform · Issue 04 · 2024

Related Articles